ini tentang kita
sepasang anak manusia dalam buai asmara
asmara yang menyilaukan mata
hingga mulut tak dapat berkata-kata
ini tentang kita
sepasang anak manusia yang mengarungi samudera
samudera hitam cemooh mereka
yang berusaha menghancurkan jiwa
ini bukan tentang mereka
segerombol manusia pencemooh sesama
dengan kata yang tak dapat mereka rasa
akan kenyataan yang sebenarnya
ini bukan tentang mereka
segerombol manusia penghancur jiwa
dengan suara yang mereka raba
dari kenyataan yang berbeda
3/9/2014
Wednesday, September 3, 2014
Bisik Rindu
segumpal awan putih berjalan di atas permadani biru
membawa desah lembut seorang gadis bermanik biru
manik yang membuat hati menjadi biru
biru yang menenangkan, biru yang mengharu
desahan kalbu seorang pria bermata abu
mengalun lembut bersama angin yang menyapu
diantara jajaran pohon kayu
dibalik samudera yang membisu
desahan kalbu lembut yang sama
walaupun beribu kilometer disana
yang begitu sulit ditemukan raga
yang begitu sulit tertangkap mata
gumpalan kapas yang terus berjalan
bersama angin menyusuri samudera
membawa bisik rindu dalam dada
sepasang insan yang saling mencinta
12A1-2/9/2014
membawa desah lembut seorang gadis bermanik biru
manik yang membuat hati menjadi biru
biru yang menenangkan, biru yang mengharu
desahan kalbu seorang pria bermata abu
mengalun lembut bersama angin yang menyapu
diantara jajaran pohon kayu
dibalik samudera yang membisu
desahan kalbu lembut yang sama
walaupun beribu kilometer disana
yang begitu sulit ditemukan raga
yang begitu sulit tertangkap mata
gumpalan kapas yang terus berjalan
bersama angin menyusuri samudera
membawa bisik rindu dalam dada
sepasang insan yang saling mencinta
12A1-2/9/2014
Sunday, August 3, 2014
Kesengsem
Srengengene
nembe wae wungu
Di
kancani dening mega kang endah ugi edipeni
Disambut
dening swara manuk-manuk kang harsana
Esuk
iki awang-awang katon sumringah
Nyitraake
sliramu kang kagambar cetha ing panggalihku
Pasuryanmu
katon cetha digambar dening mega
Esemmu
kang pait madu
Pakulitanmu
kang mbengle keris
Lan
pasuryanmu kang bagus
Kadya
Kamajaya
Sliramu
wus gawe mekare manahku
Kesengsem,
seneng girang
Terusa
ning kene
Ngancani
aku
Dadia
rembulan ing ratriku
Dadia
baskara ing rinaku
Kareben
lengkap gesangku
KAGEM BIYUNG
Biyung…
Maturnuwun
Panjenengan
sampun kersa ngandhut kula
Sampun
nglairaken kula
Sampun
ngrumat kula
Wiwit
kula ora bisa manapa-napa ngantos saiki
Panjenengan
sampun paring tresna kinasih
Wejangan
lan kawruh kanthi ikhlas
Maturnuwun
sanget biyung
Biyung…
Kula
nyuwun ngapura
Sampun
gawe rekasa panjenengan
Sampun
ndamel panjenengan duka
Sampun
gawe sedhih panjenengan
Dereng
saged ndamel panjenengan harsana
Dereng
saged mbales tresna kinasihipun panjenengan
Kula
nyuwun pangapunten biyung
Nanging…
Anuju
sawijining dina mangke
Kula
bakal ndamel panjenengan harsana
Bakal
ndamel panjenengan bangga
Margi
kula
SRENGENGENE WIS SUMRINGAH
Dina wingi…
Awang-awang peteng
lelimengan
Tan ana sunare surya
Margi katutup dening
jaladara
Kalangan udan riris
Dina iki…
Jawah maruta dina wingi wis
musna
Kaganti dening sunare surya
Sunar kang madangi loka
Kang ndamel pelangi endah
Ning langit padang jingglang
Lir
kahananku
Sing
seneng bungah
Sawise
adus luh, udan tangis
Aku
wis bisa uwal
Saka
tatu nalaku
Margi
panjenengan
Paring
kinasih
Awit
manahku tatu marga dheweke
WURU RINDHU
Aku wis ora mangerteni
Dunungmu ngendi saiki
Awit sliramu ora menehi warti
Dak takoni ora mangsuli
Apa sliramu wis lali
Karo aku sing kok tresnani
Apa sliramu wis lali
Amarga wis oleh ganti
Ana ngendi sira saiki
Apa isih eling karo aku iki
Apa sira nyumurupi
Kahananku ing mriki
Enggala bali
Tekamu dak antu
Panggalihku wuru rindhu
Siramu sing dak tresnani
Subscribe to:
Posts (Atom)